Columns

Wijn met ballen

‘Dit’, zei de Australische wijnmaker tegen me terwijl hij een dikke, rode soep van een wijn in mijn glas schonk, ‘dit Cees, is een wijn met ballen!’ ‘Wát voor een wijn’, vroeg ik hem?
’Een wijn die tot je hart spreekt in plaats van tot je hoofd, mate.’
Met die uitleg heeft Peter Gago een punt; sommige wijnen raken je, andere niet. Sommige wijnen herinner je zelfs je hele leven, andere ben je dezelfde dag al vergeten. Sommige wijnen weten je echt in hogere sferen te brengen, andere in het geheel niet.
Of die Australische wijn nu ballen had, weet ik niet, maar Gago’s opmerking heb ik vaker in mijn wijnleven gehoord. Zeker als het rode Bourgognes betrof, en met name in de vergelijking met rode Bordeaux. Rode Bourgognes zouden de emoties raken, Bordeaux vooral de mentale delen. Misschien is het daarom wel dat ik diep in mijn hart meer Bourgognofiel ben?
Bereiken verschillende wijnen verschillende delen van onze anatomie? Interessante vraag, weet ik niet. Maar sommige wijnen zijn wat de Italianen noemen ‘impegnativo’ (gedachte prikkelend) terwijl andere wijnen aanzienlijk minder cerebraal zijn. Beide soorten hebben hun plaats in de markt maar het is belangrijk om ze niet met elkaar te verwarren. Doe je dat wel zit je voor je het weet met een Aloxe Corton aan een broodje shoarma, of met een Kaapse Pracht bij De Librije.
Ik proef zowel alledaagse slobber, als wijnen die gedachte prikkelend zijn. Uiteraard besteed ik meer tijd en aandacht aan de laatste groep dan aan de eerste. Ik bedoel, hoe lang ik ook naar nuances in een Aldi eigen merk Chileense merlot voor € 2,99 zoek, de kans dat ik met lege handen van die exercitie terugkeer is levensgroot. Bij dat soort wijnen zet ik mijn papillen op de automatische piloot en mogen mijn hersenen even een dutje doen.
Maar soms word ik daarbij wakker geschud. Soms weten wijnen voor alledaags gebruik me toch te prikkelen. Zoals mijn wijntip van deze week uit de Colchagua valley uit Chili.
Naar mijn mening echt een wijn met ballen.