Columns

Verleden en toekomst

De veerdienst van Kaapstad naar Robben Island is een tochtje van nog geen half uur maar het neemt je decennia terug in de tijd. De rondleiding op het eiland waar Mandela 27 jaar gevangen zat, brengt je helemaal terug naar Apartheid. Tourgidsen zijn oud-medegevangenen van de pas overleden Nobelprijswinnaar die met hun bewogen verhaal een uniek beeld schetsen van Zuid-Afrika’s recente geschiedenis.

Zelf wierp ik afgelopen week mijn eigen blik in dat verleden. Ik was (en ben nog steeds) aan de Kaap met een delegatie van Wijn- en Proefgezelschap Gamay uit Maastricht en proefde weer veel wijnen. Daaronder vandaag en gisteren ook enkele oudere jaargangen want de Zuid-Afrikanen drinken hun rode wijnen graag belegen. Conclusie? Over het algemeen zijn de pre-Apartheidwijnen niet geweldig. Ze zijn oxidatief van stijl en hebben de tand des tijds slecht doorstaan.
De vraag is hoe dat komt. Ouderen Kaapse wijnen sowieso niet goed, of heeft het meer te maken met de kwaliteit van indertijd?

Volgens Charles Hopkins van De Grendel uit Durbanville is vooral dat laatste het geval. Volgens hem eiste Apartheid ook zijn tol in de wijnbranche. Tot Mandela in 1994 voor het opengaan van de grenzen zorgde, zat de Zuid-Afrikaanse wijnindustrie in een isolement. Er was geen geld voor investeringen in plantmateriaal en kelderinventaris zoals tanks, koeling of vaten. De industrie was in zichzelf gekeerd.
Hoe anders is het nu! De Kaapse kelders van nu behoren tot de modernste van de wereld. Ook zijn er inmiddels hier meer getalenteerde wijnmakers met internationale ervaring dan elders. Daarbij begint men aan de Kaap langzaam te begrijpen welke druivenrassen waar aan te planten. Daardoor is de kwaliteit al enorm gestegen en zal het komend decennium door blijven groeien. Ook zullen gebieden als Swartland, Wellington en Tulbagh herontdekt worden, en verwacht ik een revival van Chenin Blanc, Viognier en Shiraz. Proef maar eens mijn wijntip van deze week, afkomstig van De Grendel.
Het resultaat van al die ontwikkelingen is een land dat meer gericht is op de toekomst dan op het verleden. En dat is zowel wat de wijnindustrie als Robben Eiland betreft geen slechte zaak.