Columns

Ripasso

Het zal wel de ironie van het lot zijn dat een van de meest beroemde Italiaanse rode wijnen, Amarone della Valpolicella, per ongeluk is uitgevonden. Amarone deelt deze bedenkelijke verdienste met Port en Madeira, twee versterkte wijnen, die hun totstandkoming te danken hebben aan toeval, in plaats van een briljante uitvinder.
Het proces van het drogen van druiven om zo de smaak en suikers ervan te concentreren (in Italië bekend als appassimento), is weliswaar duizenden jaren oud, maar dat gebeurde altijd om zoete wijnen te maken. Zoals de Recioto della Valpolicella, de unieke dessertwijn uit Veneto. Amarone daarentegen is een droge wijn gemaakt van ingedroogde druifjes.
Amarone begon zijn leven als een Recioto gisting die een beetje uit de hand liep; de gisten wonnen het van de suikers en in plaats een zoete dessertwijn ontstond een gespierde rode wijn. Niemand weet precies wanneer dat voor het eerst gebeurde. Zeker is wel dat Amarone een na-oorlogs fenomeen is, en dat moderne Amarone –een zuivere wijn met fruit in plaats van vluchtig zuur- iets van de jaren tachtig is.
De vraag is waar drink je Amarone bij? Volgens Ans kunnen ze ook zonder eten worden gedronken –als ‘vini da meditazione’- maar dat hangt af van de stijl. De meest extreme Amarone is die van Dal Forno, een producent wiens wijnen je met mes en vork te lijf moet gaan. Een flesje Dal Forno zal je ongeveer €300 kosten en dat is exclusief de tandartsrekening erna. Veel betaalbaarder en toegankelijker is de Dal Forno Valpolicella Lodoletta (bij De Logie in Amsterdam voor €100) en de Quintarelli Valpolicella Classico.
Een derde oplossing is een ‘ripasso’. Dat is een stijl die halfweg zit tussen gewone Valpolicella en Amarone; de pulp van de Amarone is hergebruikt in een gewone Valpolicella om hem meer kleur, meer body en meer smaak te geven. Een goed voorbeeld daarvan is mijn wijntip van deze week: de Ripassa Valpolicella van Zenato. Amarone mag dan alle aandacht krijgen maar negen van de tien keer drink ik een goede Ripasso of een normale Valpolicella met mijn Bolognese.
Een ongelukje moge tot Amarone hebben geleid, maar ik ben gelukkiger met de andere stijlen.