Columns

Puur Spaans

Als je de statistieken bekijkt, lijkt het alsof tempranillo een puur Spaanse aangelegenheid is. Immers, op het totaal is weinig of niets buiten het Iberisch schiereiland aangeplant, met enkele uitzonderingen in Australia (Yalumba en Tim Adams), Argentinië, Uruguay en Bolivia. Net zoals touriga nacional is tempranillo een druivenras van wereldklasse dat breder op de globe aangeplant zou moeten zijn. Kwalitatief is tempranillo namelijk echt veel veel beter dan merlot en aanzienlijk betrouwbaarder dan pinot noir, en qua bewaarpotentieel doet het nauwelijks onder voor cabernet sauvignon.
Voorlopig moeten tempranillofielen echter hun hoop vestigen op Spanje. Niet dat dit een probleem is hoor. De druif geeft een verrrassend breed aanbod aan wijnen in wijngebieden als Rioja, Ribera del Duero, La Mancha, Toro and Penedès. Het varieert in stijl van de harde en stugge vorm (vooral in Toro) tot de lichte en toegankelijke stijl in Rioja en de zoetrijpe, caramelachtige stijl van Ribera, maar in bijna alle tempranillo’s vind je rood fruit terug. Tannine is zacht en rijp terwijl er ook vaak frisse zuren terug te vinden zijn. En zelfs binnen Rioja en Ribera komen al dermate veel verschillende stijlen voort dat je verrast zult zijn, afhankelijk van klimaat, bodem, ligging en de manier waarop het wordt behandeld in de wijnkelder.
Het ras heeft een hele rits aan synoniemen in Spanje, van tinto fino tot tinta de toro, ull de llebre and cencibel, maar uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer.
Terwijl tempranillo in Rioja vaak is gemengd, met rassen als garnacha, graciano en mazuelo, beseffen steeds meer producenten –vooral in Ribera del Duero- dat het uitstekend op eigen benen kan staan.
Ik heb de afgelopen weken meer dan 70 tempranillo’s uit diverse delen van het land geproefd –voornamelijk Rioja en Ribera del Duero- en het merendeel was pure tempranillo. Ik was enorm onder de indruk van Ribera del Duero, maar Rioja is niet ver achter. Het is beslist geen toeval dat Campo Viejo twee jaar geleden zijn wereldberoemde Rioja Crianza (waar ze 12 miljoen flessen van produceerden) in stijl aanpasten naar een meer fruit gedomineerde stijl en het etiket veranderden van Crianza naar –u raadt het al: Tempranillo. Het heeft Campo Viejo nóg aantrekkelijker gemaakt, en de statistieken nóg meer uitgesproken. Tempranillo is en blijft een Spaanse aangelegenheid.