Columns

Middelvinger

Onlangs was ik in een restaurant in de buurt, en observeerde het volgende voorval.Een gast had de Sancerre van de kaart gekozen en de sommelier hem gecomplimenteerd met de keuze. Op de terugweg naar de keuken stak hij echter naar een collega zijn middelvinger in zijn mond. Als ik met sommeliers over Sancerre praat, worden ze zelden opgewonden. Want Sancerre is een van de meest ‘begane paden’ van de wijnkaart. Op zich is er helemaal niks mis met deze sauvignon blanc uit het hart van de Loire, sterker nog, het is een van Frankrijks meest verfrissende wijnen. Het punt is echter dat in een restaurant de wijn vaak wordt gekozen door mensen met de minste verbeelding. Dat is ook waarom restaurants er vaak te veel voor vragen. Zet een Sancerre (of een Chablis, nog zo’n veilige optie voor veel mensen) op de kaart en het is altijd goed, ongeacht de kwaliteit of prijs.

Ik heb het gevoel dat dit binnenkort wel eens zou kunnen veranderen. Nieuw-Zeelandse sauvignon blanc, de originele bunjee jump in kruisbessenjam, heeft al een forse deuk geslagen in de Sancerre verkopen bij de specialist. En ook in menig restaurant is Marlborough tegenwoordig net zo populair als zijn Franse evenknie, en inmiddels trouwens ook even duur. ( Zie je wat dat betreft een Cloudy Bay voor 75 euro of meer op de wijnkaart, adviseer ik een zogenaamd urgent telefoontje op te nemen en richting de deur te stiefelen).

Naast Nieuw-Zeeland is er dezer dagen echter een tweede bedreiging voor Sancerre’s dominantie op de wijnkaart. De afgelopen vijf jaar is Zuid-Afrika een van de meest opwindende sauvignon blanc producenten ter wereld geworden met een meer divers aanbod dan Nieuw-Zeeland of Sancerre. Gebieden als Elim, Elgin, Durbanville, Darling en Constantia brengen sauvignon blancs voort die op geen enkel vlak onderdoen voor Sancerres of Marlboroughs. En hoewel de topwijnen inmiddels ook niet meer voor Frankrijk of Nieuw-Zeeland onderdoen in prijs, zijn veel Kaapse sauvignon blancs nog altijd heel billijk geprijsd. Daarbij geven ze stilistisch meer variatie, en combineren ze vaak de finesse van een Sancerre met het uitbundige fruit van een Kiwi sauvignon blanc. Mijn wijntip van deze week is een uitstekend voorbeeld daarvan. Ik drink dit liever dan de meeste Sancerres, net als de meerderheid van de sommeliers in dit land naar ik vermoed. En dan hoeven die ook niet meer de middelvinger in hun mond te steken.