Columns

Merlot

In feite dankt merlot zijn reputatie aan één wijn, en aan één wijnmaker: Chateau Pétrus.
Sinds de film Sideways is merlot nooit meer hetzelfde gebleven. Vooral in de Verenigde Staten.
Wellicht herinner je je nog de gevoelige wannabe romanschrijver Miles die buiten het restaurant heisa maakt en dreigt met weglopen als er iemand ‘klote merlot’ bestelt. Als rasechte wijnsnob veracht Miles merlot vanwege zijn zoete fruit, eenvoud en populariteit.
Ik was en ben het niet helemaal met Miles eens maar ik moet ook bekennen dat ik zelf niet zo vaak merlot drink.
In theorie is merlot zacht, soepel en wulps – in Californië is er zelfs een wijn die Marilyn Merlot heet – maar in de praktijk is het doorgaans geen van die drie dingen.
Van alle merlots die ik het afgelopen jaar heb geproefd (en dat zijn er meer dan honderd geweest) waren de meeste aan de dunne kant, soms groen en zurig, zonder het mooie fruit waarvoor merlot bekend staat.
Merlot heeft zijn naam gemaakt in Bordeaux – maar altijd als mengwijn, met name aan de rechteroever in Saint Emilion en Pomerol. In feite dankt merlot zijn reputatie aan één wijn, en aan één wijnmaker: Chateau Pétrus, een van de duurste wijnen ter wereld, en Michel Rolland, een van de rijkste wijnmakers ter wereld. Prijs en zeldzaamheid van de eerste, en faam en support van de tweede hebben merlot boven zijn rol van mengwijn doen uitstijgen.
Als merlot echter zijn bescheiden rol had behouden – wat rondeur gevend aan de strengere cabernet sauvignon – zou ik er geen probleem mee hebben gehad. Want in Bordeaux-blends over de hele wereld doet merlot het fantastisch, en is het totaal meer dan de som van de delen. Maar solo valt merlot heel vaak tegen. Ik krijg dan de indruk naar een soapacteur te kijken die een opera probeert te spelen, een oliebollenbakker die met een driesterrenmaaltijd bezig is…
Moeten we hier Californië de schuld van geven of Bulgarije of Chili? Het maakt niet uit, merlot valt gewoon niet altijd mee. Desondanks heb ik de afgelopen tijd dit druivenras toch weer eens onder de loep genomen. En de wijn die er als beste uitkwam, is mijn wijntip van deze week.
Ik weet niet wat Miles ervan zou vinden, maar als ze me dit in een restaurant zouden schenken, zou ik niet dreigen met weglopen.