Columns

Mandarijn

Op de vlucht van Madrid naar Santa Cruz blader ik door een ANWB taalgids Spaans. Ik moet echt iets aan mijn Spaans doen nu ik de komende jaren namens CBI zo’n 14 Boliviaanse wijnbedrijven zal gaan coachen van wijngaard naar exportmarkt. Iets verderop zitten wat Chinezen in de cabine. Je kunt ze niet missen want ze zijn erg luidruchtig, zelfs tijdens het eten. Wat zullen ze in Bolivia gaan kopen? Quinoa? Lithium? Nee, wijn?
China is ‘s werelds grootste importeur van wijn; zowel van de allerduurste als allergoedkoopste.
Wellicht herinnert u zich nog de Sotheby’s veiling in Hong Kong in 2010 waar drie flessen Lafite 1869 voor meer dan een half miljoen euro werden weggehamerd, en meer dan €50.000 betaald werd voor Lafite 2009 en primeur. China heeft inmiddels meer miljardairs dan de Verenigde Staten en voor hen speelt geld geen rol. Sterker nog, duurder betekent beter. In een artikel in The New Yorker van een paar jaar geleden vertelde een Chinese importeur dat als in zijn winkel een bepaalde Franse wijn niet goed liep, ze de prijs ervan verhoogden. Dan kochten ze hem weer. Is het niet fascinerend dat dit gebeurt in een land dat strikt genomen communistisch is?
Daarnaast worden mammoet hoeveelheden basiswijn uit Frankrijk, Spanje, Chili, Argentinië en Zuid-Afrika geïmporteerd. Om soms te worden gemengd met een beetje Chinese wijn om vervolgens verkocht te worden als Chinese wijn.
Steeds meer van die Chinese wijn zal door de opkomende middenklasse de komende tien jaar worden gedronken. Zoals Dragon Seal, Great Wall, Grace Vineyard en Changyu. En andere merken zullen volgen. Lafite (wie anders?) introduceert dit jaar voor het eerst een Chinese topwijn gemaakt van zijn 25ha eigen wijngaard van de Penglai landtong in Shandong. Daarnaast –en dat is zeker- zullen de Chinezen steeds meer buitenlandse wijn blijven drinken, vanwege hun prestige en hun kwaliteit.
In tegenstelling tot de West-Europese markten die verzadigd zijn en stagneren, blijft de Chinese markt een groeimarkt,met redelijke marges. Niet alle producenten die het proberen, zullen hier succesvol zijn –daarvoor zijn er teveel barriëres zoals de enorme bureaucratie, afstanden, cultuur en.. taal. Als ik niet wijnschrijver was, maar wijnproducent zou ik nu dan ook niet Spaans aan het studeren zijn.
Maar Mandarijn.