Columns

Het Nieuwe Chili

Ik was net in Santiago geland toen het nieuws meldde dat Hugo Chavez naar de eeuwige jachtvelden was vertrokken. In Chili werd er redelijk veel aandacht aan besteed, waarschijnlijk omdat het decennia lang zijn eigen Chavez kende. Maar wellicht ook omdat er in Chili na het vertrek van Pinochet zoveel veranderde. Ook op wijngebied.
In de prille begintijd van de democratie was de Chileense wijnindustrie klein en slecht ingericht. Er waren niet meer dan een handvol exporterende producenten, en veel van hun wijn was ondermaats. Rode wijnen waren veelal opgevoed op houten foeders gemaakt van het inheemse (maar totaal ongeschikte) raulí hout waardoor ze uitgedroogd en bitter aandeden, terwijl de witte wijnen fraîcheur en fruit misten. De meeste wijngaarden lagen vlakbij Santiago op vruchtbare bodems, gericht op hoge opbrengsten – niet op kwaliteit. Casablanca, nu Chili’s meest succesvolle wijngebied, stond vol met schapen in plaats van wijnstokken. Chileense wijn was gemaakt van inferieure klonen van slechts vier Franse rassen: sauvignon blanc, chardonnay, merlot en cabernet sauvignon. Het feit dat de meeste sauvignon blanc het derderangse ras sauvignonasse bleek te zijn, en Chileense merlot in werkelijkheid carmenère, was heerlijk ironisch. Chili’s huidige twee troefkaarten ontstonden per ongeluk.
En nu? Ik reed afgelopen week door zakenboulevard Apoquindo in Santiago, een whiplash riskerend vanwege alle imposante wolkenkrabbers die aan beide zijden van de boulevard zijn opgetrokken. Chili is een modern, dynamisch, veelbelovend land geworden. En het meest opwindende wijnproducerende land ter wereld. Ik ben er net twee weken geweest, in diverse valleien, maar het aantal nieuwe wijngaarden is simpelweg niet te vatten. De meeste daarvan liggen direct aan de Stille Oceaan en op de koele uitlopers van de Andes.
Chili mag dan naam gemaakt hebben met rode wijnen als cabernet en merlot, maar ik ben er van overtuigd dat het over tien jaar bekend zal staan vanwege zijn pinot noir, sauvignon blanc en riesling. Wat dat betreft, mag Casablanca zich nu al in het gezelschap verheugen van o.a. Concón, Zapallar, Cauquenes, Malleco, Limarí en Elquí. Ze zijn het nieuwe Chili, met wijnen waar ik graag mee op het nieuwe Venezuela wil toosten.