Columns

Gamay

Het is zo’n kleine 25 jaar geleden dat ik de eerste proeverij bijwoonde van Wijn- en Proefgenootschap Gamay. Voor Gamay werd je gevraagd en de contributie was fors. Maar ‘Ga mee’ klonk erg uitnodigend; daarbij waren de sprekers van het eerste uur klinkende namen die ook les aan de Wijnacademie gaven.
De leden waren ambitieus, de sprekers enthousiast. Het bleek een voor mij fatale combinatie en het was dan ook Gamay dat de ambitie voor vinoloog en MW in me losmaakte en me de inspiratie gaf om te gaan schrijven.
Terugbladerend in de eerste Gamay-jaarboekjes en vergeelde knipsels die in NRC, FD en De Gelderlander verschenen, besef je hoeveel er veranderd is. Wijnmakers die toen beeldenstormers waren, zijn inmiddels gevestigde namen en de toenmalige avantgarde wijnstijlen zijn alweer uit de mode.
Positief is dat ik die veranderingen op de eerste rij heb mogen meemaken, inclusief de onstuitbare opmars van de supermarkt en de Nieuwe Wereld, de opkomst van biologische en biodynamische wijn, de acceptatie van de schroefdop, de introductie van Fairtrade en de renaissance van Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk, Spanje en Italië als moderne wijnproducerende landen.
De teloorgang van de onafhankelijke slijter en speciaalzaak staat daar tegenover; de helft van de handelaren die we in de beginjaren bij Gamay over de vloer kregen, bestaan niet meer of zijn verkocht aan een franchise- of inkoopcombinatie.
Toch kan ik met mijn hand op mijn hart zeggen dat er tegenwoordig meer goede (en aanzienlijk minder slechte) wijn gemaakt wordt dan in 1989. Zelfs de merkwijnen zijn een stuk interessanter nu dan toen.
En mijn eigen smaak? Is die in de loop der Gamay-tijd veranderd?
Absoluut! Na jaren van veel Nieuwe Wereld drink ik weer meer Europees, meer wit dan rood, en ben ik een fan geworden van elegante stijlen met niet te veel hout en alcohol, die het aan tafel goed doen.
Zoals de moderne Duitse pinot noirs (Spätburgunders), Oostenrijkse grüner veltliners, Zuid-Afrikaanse chenin blancs, en niet te vergeten, goed gemaakte Beaujolais. En niet alleen omdat die gemaakt zijn van de druif met de uitnodigende naam.