Columns

En Primeur

Daar gaan we weer. De en primeur campagne van 2014 moge misschien niet omgeven zijn met dezelfde hoepla als 2009 of 2010 maar de Bordelais hebben er toch hun hoop op gevestigd. Een in augustus 2014 al volledig opgegeven jaar werd namelijk tegen alle verwachtingen in gered dankzij een ongebruikelijke Indian Summer die op 1 september begon en voortduurde tot aan de oogst in oktober.
Hoewel ik nog nooit iemand enthousiaster heb gezien dan de Bordelais zelf over hun oogsten, ben ik inmiddels na het proeven van de eerste tientallen 2014s ook optimistisch. Of 2014 ook een beleggersjaar zal zijn, durf ik te betwijfelen. En dat terwijl de ‘en primeur’-markt (het verkopen van Bordeaux een heel jaar voordat ze op de markt komen) tegenwoordig vooral een affaire is geworden van investeerders en speculanten.
Wat veel mensen niet beseffen, is dat Bordeaux daarnaast een enorm wijngebied is, groter dan Chili bijvoorbeeld of de Kaap, en dat de Lafites van deze wereld slechts het spreekwoordelijk topje van de ijsberg zijn. Speculanten, naamkopers en beleggers zijn eenzijdig geïnteresseerd in Grands Crus Classés en niet of nauwelijks in de grote meerderheid van de wijnen die zich daaronder bevindt, hoe drinkbaar en betaalbaar vaak ook. In zekere zin hebben de topwijnen zich losgemaakt van het grote geheel en zijn merken op zich geworden. Lafite en Margaux zijn het vineuze equivalent geworden van Hermès en Bentley.
Ben je echter primair geïnteresseerd in het sap –en niet in de naam of de classificatie van 1855- dan zijn de wijnen net onder de geclassificeerde crus een goede greep. Deze wijnen variëren nauwelijks in prijs van het ene tot het andere jaar en doen in de goede jaren niet onder voor de allerduurste. Mijn speciale aandacht gaat daarbij altijd uit naar de groep van ‘the best of the rest’. Daaronder Sociando Mallet, Poujeaux, Les Ormes de Pez, Phélan Ségur en Château La Tour de By. Wat die laatste in dat groepje zo aansprekend maakt, is dat het in het extreme noorden van de Médoc ligt in plaats van in de Haut-Médoc, maar wel op een kiezelheuvel die qua terroir niet onderdoet voor Pauillac of Margaux. En ook in 2014 in alles een Grand Cru Classé is.
Behalve in de prijs dan.