Columns

Druivig zijn

Verspreid over de wereld staan honderden, volgens sommigen zelfs duizenden verschillende druivenrassen aangeplant. Van obscure, inheemse en soms onuitspreekbare variëteiten in Centraal-Europa, Italië en Portugal tot aan het bekende sextet van internationale rassen Riesling, Chardonnay, Sauvignon Blanc, Merlot, Cabernet Sauvignon en Syrah. Elk druivenras heeft zijn eigen typische geuren en smaken, variërend van appel, lychee, zwarte bes en perzik tot aan teer, truffel, thee en tabak. Volgens de aromadeskundigen is er daarbij maar één druivenras dat naar zichzelf smaakt, m.a.w. dat druivig is. En dat is exclusief voorbehouden aan Muscat, een ras dat voorkomt in vier variaties: Muscat Hamburg, Muscat van Alexandrië, Muscat à Petits Grains en Muscat Ottonel. Ze behoren tot de oudste rassen ter wereld en staan in Europa aangeplant sinds Aristoteles voor het eerst zijn wenkbrauwen fronste. De Muscat-familie (in Italië Moscato, in Spanje en Zuid-Amerika Moscatel en in Australië Brown Muscat) is buitengewoon veelzijdig; het kan droge wijnen voortbrengen (zoals in de Elzas, Duitsland en Oostenrijk) maar ook softdrink-achtige bubbels (in Asti) en krachtige, versterkte wijnen zoals Muscat de Beaumes de Venises (Zuid-Frankrijk) en Rutherglen Liqueur Muscats, verleidelijke nectars uit het Australische Victoria. Maar hoe divers ze ook moge zijn, wat ze gemeen hebben, is dat ze allemaal naar verse druiven ruiken en smaken.
De beste Muscat-wijnen zijn afkomstig van Muscat à Petits Grains, het ras met de meeste concentratie en finesse. Ik zeg finesse maar alles is relatief; zelfs de meest minerale, ingetogen Muscats kunnen extreem aromatisch overkomen. Dat is ook de reden dat ze ook wel bekend staan als ‘één-glas-wijnen’, met name als ze zoet en versterkt zijn. En misschien is dat niet erg; om van Muscat te verwachten subtiel of complex te zijn is wellicht teveel gevraagd. Het is hetzelfde als van de Toppers verlangen Rossini’s Largo al Factotum ten gehore te brengen.
Neen, druivig zijn is niet alleen Muscat’s belangrijkste maar misschien ook zijn enige bijdrage..