Columns

Commanderie

Afgelopen week heb ik een proeverij gehouden voor de Commanderie van Bordeaux in
Nederland, in hotel-restaurant Savelberg in Voorburg. De Commanderie is een Hollandse herenclub (waarvoor sinds kort ook dames gevraagd worden) en waarvan de leden iets met Bordeaux hebben. Na de proeverij maar voor het diner van het chapitre werden twee nieuwe leden welkom geheten. Beter gezegd: geïntroniseerd, want zo heet dat bij de Commanderie.
Die intronisatie was een aandoenlijke ceremonie waarbij de nieuwelingen in gebrekkig Frans werden toegesproken door lieden in fluwelen jurken, waarna ook zij een jurk aan kregen en een belofte moesten afleggen.
Commanderieën zijn er in soorten en maten. Alleen al in Frankrijk bestaan er bijna tweehonderd broederschappen, ook wel confrerieën genoemd. Die zijn er voor alles wat je kunt voorstellen, van macarons tot mosselen – al moet ik zeggen dat die in de wijn het meeste en vogue zijn.
Wie wil er nou lid worden van de Confrérie de la Confiture d’Abricots, behalve wellicht, als je zelf abrikozenjam maakt? Als er echter een gelegenheid is om een paar flessen Grand Cru Bourgogne achterover te slaan…
Mede daardoor trekken de wijnclubs in Frankrijk allerlei beroemde mensen aan, van filmsterren en Formule-1 coureurs tot aan Nobelprijswinnaars en zelfs soms leden van koninklijke huizen. Ik zeg confrerieën, maar eigenlijk doen slechts twee gezelschappen in het circuit er werkelijk toe: dat zijn de Commanderie du Bontemps du Médoc in Bordeaux en de Confrérie des Chevaliers du Tastevin in Bourgogne. Zij trekken de glitteratti en paparazzi aan; de andere clubjes zitten vooral vol met lokale notabelen. Van de twee grote broederschappen is die van de Médoc een enorme toestand. Elke keer worden er wel tweehonderd leden geïntroniseerd, gevolgd door een diner voor drieduizend personen en een concert van een beroemde groep, meestal afgesloten met een groots vuurwerk. In de Bourgogne gaat het er wat dat betreft wat knusser aan toe, met een copieus diner in het twaalfde eeuwse Clos de Vougeot, aan lange tafels met uitbundig veel muziek en gezang.
En bij de Commanderie in Voorburg? Geen gezang, maar ook niet te massaal; het beste van beide?