Columns

1962

Een van de aardige aspecten van een goed geboortejaar is dat je zo nu en dan een fles uit dat jaar voorgeschoteld krijgt.Mijn bouwjaar, 1962, was zowel in Bordeaux als in andere delen van de wereld – zoals Australië – een absoluut topjaar. Het zijn vijftigjarige wijnen die je perplex doen staan van het bewaarpotentieel – de beste Bordeaux en Barossa wijnen waren in een veel betere conditie dan ik na vijf decennia – en hoe elegant en licht ze smaken. Zelden heb ik wijnen uit 1962 geproefd met meer dan 11 procent alcohol. Spoelen we daarentegen door naar 2012 en kijk ik terug op alle wijnen die dit jaar door mijn proefglas zijn gewalst, kan ik me geen 11 procent wijn heugen (behalve die uit de Moezel dan). Een handvol was 12 procent, maar het merendeel 13,5 procent en ik schat ongeveer een derde in op 14 procent of meer.

Sinds ik in wijn geïnteresseerd raakte, vanaf het midden van de jaren tachtig, zijn de alcoholniveaus gemiddeld met zo’n anderhalf tot twee procent omhoog gegaan. Waarom? Deels is dat te wijten aan het later plukken dan vroeger, op meer rijpheid. Ook zijn wijnboeren selectiever in het fruit dat ze plukken; vroeger ging alles de plukmand in, tegenwoordig kunnen zelfs de machines onrijp of rot fruit scheiden van het rijpe fruit. Dan is er de factor van klimaatverandering, en ook moeten we de voorkeur van Amerikaanse critici voor meer kracht (lees alcohol), fruit en hout niet uitvlakken. Het is waar dat sommige druivenrassen meer zonneschijn nodig hebben om te rijpen dan andere. Denk aan grenache, zinfandel, viognier, touriga nacional en mourvèdre. Ik heb net zo weinig zin in een Chateauneuf-du-Pape van 12 procent als in een Sancerre van 15 procent. Echter, veel te veel druiven worden tegenwoordig na hun optimale rijpheidsdatum geplukt, met te veel alcohol en te weinig smaak als gevolg.

Hoe ouder ik word, hoe meer ik in wijnen geïnteresseerd raak die intensiteit en complexiteit combineren met fraîcheur; harmonieuze wijnen die het goed doen aan tafel. Net zoals trouwens de meesten van u, wat ik tenminste van u hoor en in mijn emailbox zo nu en dan terug zie. De vraag is echter waar we dit soort flessen kunnen vinden? Wel, wat rood betreft, kun je het wel vergeten. Op een enkele uitzondering na wellicht, zoals mijn wijntip van deze week . Geen Bordeaux 1962, maar toch heel drinkbaar.